Αγαπητή Marguerite,
ευχαριστώ για τις όμορφες ώρες που μοιραστήκαμε.
Σ'αγαπώ πάντα κλιμακούμενα.
χάρις π.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
"Κοινός Λόγος" στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Τη θυμάμαι αυτήν την παράσταση. Ήμουν φοιτήτρια. Πιτσιρικού. Μόλις που είχα αρχίσει να περνάω – ξυστά – από την ιστορία, από την ιστορία τ...
-
Τη θυμάμαι αυτήν την παράσταση. Ήμουν φοιτήτρια. Πιτσιρικού. Μόλις που είχα αρχίσει να περνάω – ξυστά – από την ιστορία, από την ιστορία τ...
-
Έτσι σε χτυπάει η μνήμη. Πισώπλατα. Εκεί που δεν το περιμένεις. Και η διαδρομή της, κι αυτή, έτσι πισώπλατη. Παρίσι – Στρασβούργο, Νταμάρι... -
Είναι εκεί, το βλέπω. Στο πάτωμα. Δεν ήθελα να συμβεί αυτό, δεν το έκανα επίτηδες. Αλλά έγινε. Μπορεί μια τυχαία κίνηση, μια άτυχη στιγμή,...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σκέψεις